یادش بخیر... دورهی پیش دانشگاهی را میگویم! شیطنتهای آخر کلاس، زیر سر ما شش نفر بود... من و شیرین و شکوفه، نفیسه و عذرا و شهره... شهره خجندی! آن موقع نمیدانستم خجند کجاست؛ در واقع حدس میزدم شهری از خراسان باشد. فکرش را نمیکردم از ما نباشد! این

بالاخره ماشین بعد از ساعتها معطلی، بعدازظهر به راه افتاد. از خجند که دور شدیم، کمکم ارتفاع افزایش یافت و جاده کوهستانی شد. میانه راه، بارش برف هم آغاز گردید. هرچه پیش میرفتیم، شدت برف بیشتر میشد و من کمکم نگران میشدم که نکند تا شب به پنجکنت