خانه مقدم«ﺭﻭﺯﮔﺎﺭ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺑﺮ ﯾﮏ ﻗﺮﺍﺭ ﻧﻤﯽ ﻣﺎﻧﺪ؛ﺭﻭﺯ ﻭ ﺷﺐ ﺩﺍﺭﺩ. ﺭﻭﺷﻨﯽ ﺩﺍﺭﺩ؛ ﺗﺎﺭﯾﮑﯽ ﺩﺍﺭﺩ. ﮐﻢ ﺩﺍﺭﺩ؛ ﺑﯿﺶ ﺩﺍﺭﺩ.ﺩﯾﮕﺮ ﭼﯿﺰﯼ ﺍﺯ ﺯﻣﺴﺘﺎﻥ ﺑﺎﻗﯽ ﻧﻤﺎﻧﺪﻩ،ﺗﻤﺎﻡ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ؛ ﺑﻬﺎﺭ ﻣﯽ ﺁﯾﺪ...» "محمود دولت آبادی"

زیباترین و دلنوازترین کلیساهای جهان را در روسیه یافته ام. این دو عکس را به مناسبت میلاد مسیح اینجا می گذارم تا بعد از امتحانات ترم، گزارش مفصلی از شهرهای زیبایی که ایرانیها در سفر به روسیه از دست می دهند ارائه کنم:

"سونگ سان ایل چول بونگ" که قله طلوع نیز نامیده میشود، سایت میراث جهانی یونسکو و اولین گزینه بازدید تریپ ادوایزر از جزیره, ججو است. برای رسیدن به قله باید چیزی بیشتر از ۶۰۰ پله بالا بروید. گرچه منحنی

سفر را برای خرداد 95 برنامهریزی کرده بودیم و وقتی خواستیم برای ویزای کره اقدام کنیم، متوجه شدیم با تغییر جدید در شرایط برای ویزای توریستی به دعوتنامه احتیاج داریم. راههای مختلف را امتحان کردیم

سئول - قصر گیونگ بوک گونگ صبح زود به فرودگاه بینالمللی اینچئون وارد شدیم. اینچئون، شهری است در شمال غربی کره جنوبی, که از سئول 50 کیلومتر فاصله دارد. این شهر تا سال 1833 که تبدیل به بندر بینالم

نزدیک غروب بود که گردش در شهر را آغاز کردیم. در کره، مردم بیشتر وعدههای غذایی را بیرون از خانه صرف میکنند؛ شام را هم بیشتر مواقع بعد از پایان کار روزمره و زمانی که هوا هنوز روشن است، میخورند؛

در سئول یا 7 شهر دیگر کره که دارای خطوط مترو, هستند، کمتر پیش میآید واژه بینالمللی سابوی یا مترو, بتواند منظور شما را به مردم برساند و جوابی در پی داشته باشد. در واقع کلمه سابوی در کره، احتمالا ت

دل و دین و عقل و هوشم همه را بر آب دادی ز کدام باده ساقی به من خراب دادی؟

مشکل بتوان هویت شهر بارسلون را مستقل از معمار, مشهور کاتالونیاییاش در نظر گرفت. هویت بارسلون چنان با نام آنتونی, گائودی, درهم تنیده که کافیست تنها در چند خیابان شهر قدم بزنید تا سمبل کارهای وی را د

حلقه طلایی، یک مسیر گردشگری معروف در روسیه و شامل 8 شهری است که در حلقه ای واقع در شمال شرقی شهر مسکو قرار گرفته و از قدمت تاریخی برخوردارند. شهرهای حلقه طلایی عبارتند از: ولادیمیر، سوزدال، ایوانُوو

شهر الصویره - مراکش ایرانزمین با پیشینه چندین هزار ساله خود یکی از مهمترین خاستگاههای تمدن بشری است. یافتههای باستانشناسی که قدمت برخی تا 8 هزار سال پیش از میلاد میرسد، به روشنی نشان میده

زمان دیدار رسمی از شهر سئول فرا رسید. بعد از صرف صبحانه با مترو خودمان را به قصر گیونگ بوک گونگ رساندیم و مستقیم وارد بخشی از تاریخ این شهر شدیم. واژه گونگ در زبان کرهای به معنی قصر است و قصر گی

در گوشه دنجی از معبد، کنار نیلوفرها و رو به شکوفه های انار نشسته ام و دارم به این فکر می کنم که اگر دستاورد سفر به کره جنوبی با همه دوری و سختی هایش، تنها و تنها درک این معبد گمنام بوسان باشد، حاضرم بارها این سختی را به جان بخرم تا دوباره و دوباره در لذت درک آن سهیم شوم... اینجا روح چنان سرمست می شو...

از همان دم در و از پشت ستونهای آجریِ به اصطلاح هشتی، چشم هر دویمان قالی دستباف ته سالن را گرفت. چند لحظه بیحرکت ایستادیم و حظ بصر بردیم. هنوز نمیدانستیم شصت و دو متر از هنر دستان عمو اوغلی چشممان را گرفته! از نقشبافتههای فاخر عمو که دل میکنیم، باز هم تا چشم کار میکند، هنر است که تراوش میکند از میان ...

هنوز بیست ساله هم نشده! دختری که حسادت تمام دنیایش را فرا گرفته و من در عجبم اگر حال و هوای نوجوانیش این است، بیست سال دیگر به کجا خواهد رسید! طنز تلخ ماجرا اینست که او دایه مهربان تمام گربههای جهان است اما از احوال خانواده خودش یا نزدیکترین اطرا

به مجموعه شاه زنده که رسیدیم، نفس در سینهمان حبس شد... یک چیزی میگویم از معنای کاشیکاری افسانهای، یک چیزی میشنوید... شاهکار غریبیست. در تمام زندگیم هیچگاه آبی فیروزهای را این گونه درخشان و افسونگر ندیده بودم! فقط یک لحظه تصور کنید چه منظرهای

رفقای خوب کوله پشتی نارنجی، سلام! امیدوارم هر کجا که هستید، نوروز را با صحت و سلامتی و دلخوشی شروع کرده و یکی از بهترین سالهای زندگی را در پیش رو داشته باشید. سال 1395 با همه تلخ و شیرینش گذشت و فقط خاطرههای خوب و حسرتهای خاص خودش رو بر جا گذاشت.

امسال چهلمین سالیست که نام یک خیابان در سئول، پایتخت کره جنوبی، مزین به نام تهران است؛ همان طور که در تهران، خواهرخوانده سئول، خیابانی به همین نام داریم. خیابان تهران در منطقه کانگ نام - یکی از گران ترین و معروف ترین محله های سئول - قرار دارد. در

قصه این سفر را یک عکس نوشت؛ یا شاید هم عکاس آن عکس... نه نام عکاس را به خاطر دارم و نه ملیتش را؛ تنها چیزی که بر لوح ضمیرم نشست، تندیسهای سنگی بودا و زیبایی معصومانه سنگهای معبدی بود که در تصویر دیده میشد. یک مجموعه بنای سنگی خارقالعاده که علاوه

نزدیک چهار ساعت طول کشید تا قطار، فاصله سمرقند به تاشکند را بپیماید. سمرقند از سال 1924 به مدت شش سال پایتخت ازبکستان بود تا در سال 1930 تاشکند جایگزین آن شد. تاشکند یعنی شهر سنگی؛ نام قدیم آن چاچ بوده و در شاهنامه فردوسی و آثار دیگر شعرا بسیار ذکر